وضعیت سیاسی در هیچ جایی از شطرنج تحولات منطقه، به نفع نظام سلطه و نائبان آنها پیش نمی رود. سراسیمگی در طرح های آنها به وضوح قابل رویت است. در هرجایی که فتنه ای را کلید می زنند، خبر برملا شدنش اندکی بعد از آغازش مخابره می شود.
اما جالب اینجاست که همه این طرح ها در یک نقطه اشتراک دارند: اینکه مهره هایی که حاصل یک عمر سرمایه گزاری آنها بودند، تا به وقتش نوکرانی حلقه به گوش باشند، یکی پس از دیگری از بازی کنار می روند.
نمونه اش بارزانی و حریری که از همین سرمایه های غرب در کردستان و لبنان بودند، ولی اکنون یکی قصد هجرت به فرانسه و دوری از دنیای سیاست دارد(بارزانی) و دیگری در حزبش نه اعتباری برایش مانده و نه آبرویی. امروز نیز علی عبدالله صالح به این لیست اضافه شد اما با سرنوشتی متفاوت.
پیروزی های قاطع محور مقاومت در شامات، جبهه مقابل را در درون دچار آشفتگی نموده؛ به گونه ای که حاضرند در جهت کند کردن روند روبه تصاعد نفوذ جمهوری اسلامی، هر پروژه ای را پیاده سازی نمایند. بدون اینکه با اندکی دور اندیشی عواقب آنرا بسنجند. در چنین شرایطی پروژه های که باید دست فتنه گران را در بالا قرار دهد، به ناگاه عاملی برای قطع دست آنها می شود. دلیل آن هم یک چیز است:یدالله فوق ایدیهم.
محمدی
منبع : حامیان ولایت
